Particulārum Elementārum Theōria Canonica

Partīculae elementarēs prīmi laterēs Universi nostrum sunt. In duās classēs divīduntur, fermiōnēs bosōnēsque. Materiae ex fermiōnibus compōnuntur quum bosōnes geruli virum sint. In natūrā quattuor interactiōnēs prīmae nōmine gravitas, vis debilis, vis electromagnetica et vis fortis sunt.

Praetereā, fermiōnēs distrībuntur ex interactionibus fortibus eōrum. Quārcia partīculae elementarēs sunt quae fortiter interagunt. Interāctio eōrum Quantum ChromoDynamicā descrībitur. Leptōnibus autem nōn onus forte sunt; Leptōnēs quidem ex oneribus electricīs descrībuntur. Tria genera particulae in naturā sunt. Quisque et duobus quārciīs et duobus leptōnibus compōniuntur. 

TCPEG.jpg

Dē Neutrīnīs

Neutrīni sunt ūna ex ūnicissimīs particulīs. Neutrīni trēs sapores sunt, electronīs, myonīs tauonīsque. In theōriā canonicā, neutrīnīs massa nōn est atque laevae sunt. Quamquam dīversae experientiae demonstrāverunt ut neutrīnōs massam mīnimam habeant. Quisque autem saporem massam dēfīnītam nōn habent, sed iī superpositionēs ab statīs massārum certārum sunt, quid phaenomenō 'oscillationum neutrinōrum', quae vocātur, provātum est. Neutrīnō sapore dēfīnītō ēmissō, alium saporem habēre poterit; exempli gratia, neutrīnum ex neutronīs marcōre, n -> p + e + nu_e, sīcut neutrīnum myonicum invenitūrum esse poterit.

Ergō investīgātio hodierna causam parvitātem massae neutrīnōrum explanāre cōnātur. Cum neutrīnum ūnicum fermiōnem neutrum sit, Diracīs aut Majoranae particulās esse possunt, quid difficile est probatū. Experientiae praesentēs veram naturam neutrinōrum quaerunt.